Zespół Sjőgrena
Zespół Sjőgrena charakteryzuje się powstawaniem nacieków limfocytowych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego i upośledzenia ich czynności, a dodatkowo zmian zapalnych wielu narządów i układów. Najczęściej, w ponad 90% , dotyczy kobiet. Szczyt zapadalności przypada na około 50 rok życia. W populacji ogólnej schorzenie dotyczy od 0,5% – 5% osób, co stanowi drugą co do częstości występowania chorobę autoimmunologiczną (zaraz po reumatoidalnym zapaleniu stawów). Niestety, mimo tak dużego postępu medycyny, przyczyny zespołu Sjőgrena nie są znane. Podejrzewa się, że wpływ mogą mieć czynniki środowiskowe i genetyczne. Chorobę należy różnicować z szeregiem innych schorzeń do których zalicza się: sarkoidozę, skrobiawicę, chłoniaki, zakażenia wirusowe EBV, HIV lub nagminne zapalenie przyusznic.
U niektórych osób dochodzi nawet do monoklonalnej proliferacji limfocytów B doprowadzającej do rozwoju chłoniaków. W przebiegu choroby wyróżnia się objawy związane z gruczołami łzowymi, gruczołami ślinowymi oraz pozagruczołowe o zdecydowanie mniejszej swoistości. Zespół Sjőgrena należy różnicować z szeregiem innych schorzeń do których zalicza się: sarkoidozę, skrobiawicę, chłoniaki, zakażenia wirusowe EBV, HIV lub nagminne zapalenie przyusznic.
Tagi: zespół Sjőgrena, zmiany zapalne
